Zachte ontlasting, borrelende darmen, af en toe een dag overslaan: bij een volwassen hond is dat meestal geen ziekte maar een spijsvertering die weinig hebbelijkheden verdraagt. De winst zit hier zelden in een duurder voer. Hij zit in minder wisselen, kleinere porties en een ingrediëntenlijst die kort genoeg is om iets uit te kunnen sluiten.
Waar je op let
- Eén duidelijke dierlijke eiwitbron, hoog in de lijst. Staat er een rijtje van vijf vleessoorten, dan kun je bij klachten nooit aanwijzen wat het deed.
- Licht verteerbare koolhydraten zoals rijst, aardappel of gerst.
- Een rustig vetgehalte. Vet is de meest voorkomende aanjager van dunne ontlasting bij een gevoelige hond. Kijk daar eerder naar dan naar het eiwitpercentage.
- Twee tot drie kleinere maaltijden in plaats van één grote, uit een afgewogen dagportie.
- Toegevoegde vezels of prebiotica (bietenpulp, FOS, MOS) helpen vaak, maar geef ze de tijd: reken op twee tot drie weken voordat je iets ziet.
Wat je beter overslaat
Wisselen van merk zodra het een keer misgaat. Juist bij deze hond is elke overstap zelf een aanleiding voor klachten, dus je meet nooit wat het vorige voer deed. Bouw een nieuw voer in zeven tot tien dagen op en houd het daarna minstens een maand vol. Snacks tellen mee: een paar koekjes en een restje van tafel kunnen een verder keurig rantsoen ongedaan maken.
Wanneer het geen voerkwestie meer is
Blijft de ontlasting dun ondanks een rustig voer, valt je hond af, zie je bloed of slijm, of braakt hij herhaaldelijk? Dan hoort dit bij de dierenarts en niet bij een keuzehulp. Ook terugkerende klachten die met de seizoenen meebewegen wijzen eerder op iets anders dan op het voer.
