De klachten die je beschrijft passen bij een voedselallergie, maar ze passen ook bij vlooien, bij huidmijt, bij een omgevingsallergie en bij een schimmel. Dat is precies het probleem: aan de buitenkant zien ze er hetzelfde uit. Zolang je niet weet wát je hond niet verdraagt, koop je met een nieuw voer vooral hoop.
De enige manier om het vast te stellen is een eliminatiedieet: acht tot twaalf weken één eiwitbron die je hond nooit eerder at, of een gehydrolyseerd dieetvoer, en verder niets. Geen snoepjes, geen kauwstaaf, geen restje kaas bij de pillen. Daarna voer je het oude voer opnieuw. Komen de klachten terug, dan weet je het. Blijven ze weg, dan lag het ergens anders aan.
Doe dat met je dierenarts, niet op eigen houtje. Niet omdat het ingewikkeld is, maar omdat de valkuil zit in wat je vergeet mee te tellen, en omdat een pup of een hond met ondergewicht niet zomaar weken op één bron kan.
Het volledige stappenplan — wat je vooraf regelt, wat er per week gebeurt en waar het in de praktijk misgaat — staat in de gids over het eliminatiedieet bij honden.