Dit is de bepaling die de meeste teleurstelling veroorzaakt, en hij staat bij elke Nederlandse dierenverzekering in de voorwaarden: wat op het moment van afsluiten al bekend is, valt buiten de dekking. Niet als kleine letter, maar als hoofdregel.
Hoe streng is dat in de praktijk
Strenger dan mensen denken. Bij een claim vraagt de verzekeraar het dossier bij je dierenarts op. Staat daar een notitie over kreupelheid van twee jaar geleden, dan kan een claim voor die poot afgewezen worden, ook als je die notitie zelf allang vergeten was. Het gaat niet om wat jij wist maar om wat er bekend was.
Verzwijgen is daarom een slecht plan. Het levert bij de eerste claim een afwijzing op, en in het ergste geval royement van de hele polis, waarna je bij een volgende verzekeraar moet melden dat je geroyeerd bent.
Hoe ruim is de uitsluiting geformuleerd
Dit is het detail dat het meeste geld waard is. Er is een wereld van verschil tussen deze twee formuleringen:
- "Aandoeningen aan de rechterknie" laat de linkerknie gewoon gedekt.
- "Aandoeningen aan het bewegingsapparaat" sluit heup, rug en beide knieën in één keer uit.
Bij een kruisband is dat verschil bijna voorspelbaar relevant: bij een flink deel van de honden volgt de andere knie binnen een paar jaar. Vraag de uitsluiting daarom altijd op papier, letterlijk zoals hij op je polis komt te staan, en niet als samenvatting van een medewerker.
Kan een uitsluiting weer vervallen?
Bij sommige verzekeraars wel, na een aantal klachtenvrije jaren. Het staat lang niet altijd in de voorwaarden, dus vraag het na en laat het antwoord schriftelijk bevestigen. Dit is een van de weinige punten waarop je nog iets kunt onderhandelen.
De wachttijd is hetzelfde probleem in het klein
Vrijwel elke polis kent een wachttijd, vaak rond de dertig dagen voor ziekte en korter of nul voor ongevallen. Wat in die periode ontstaat, geldt als bestaand. Sluit dus af op de dag dat je hond in huis komt en niet na de eerste keer dat er iets is; dat laatste is precies te laat.
En de leeftijd
Veel verzekeraars nemen boven een jaar of negen geen nieuwe honden meer aan. Een lopende polis mag daarna meestal doorlopen, maar opnieuw beginnen kan dan niet. Wachten is dus geen neutrale keuze: je wacht op twee dingen tegelijk, namelijk op een dossier dat voller wordt en op een deur die dichtgaat.
Wat je nog wél kunt doen
Verzeker de rest. Wat uitgesloten wordt is deze aandoening, niet je hond. Een aanrijding, een maagtorsie of een tumor die er nu niet is, vallen gewoon onder de dekking. Voor een verder gezonde hond blijft een polis dus zinvol, met dat ene gat erin. Reserveer daarnaast zelf voor de kosten van de aandoening die je al kent, en vraag je dierenarts wat die de komende jaren waarschijnlijk gaat kosten. Dat getal maakt de keuze een stuk makkelijker.