Korrels komen op twee manieren de bak uit. Je kat schept ze eruit tijdens het graven, en ze neemt ze mee tussen haar tenen. Die twee vragen om verschillende maatregelen, en dat is de reden dat één oplossing zelden genoeg is.
Op volgorde van effect
- Een hogere rand. Een open bak met een rand van vijfentwintig centimeter vangt vrijwel al het gegraaf op, zonder de nadelen van een deksel. Dit is de maatregel met de meeste winst.
- Een grotere korrel. Fijne korrels blijven tussen de tenen zitten en reizen mee tot in de slaapkamer. Grovere korrels vallen er eerder uit. Silica en houtkorrels reizen minder ver dan fijne klei.
- Een mat voor de bak. Werkt, mits het een mat met noppen of een dubbele laag is. Een gladde badmat verplaatst het probleem alleen.
- Minder vulling erin doen. Klinkt logisch en is het niet: onder de vijf centimeter gaat je kat harder graven om te bedekken. Blijf op vijf tot zeven.
- Een gesloten bak, als laatste. Effectief, met de kanttekeningen die in open of gesloten staan.
Wat je niet moet doen
Haar afleren te graven. Bedekken is normaal kattengedrag en ze doet het omdat het hoort. Een kat die dat niet mag doen, wordt onzeker over de bak, en dat kost je uiteindelijk meer dan een paar korrels op de vloer.
Als het ineens erger wordt
Overdreven lang graven en krabben aan de randen zonder te bedekken, kan wijzen op ongemak bij het plassen. Als dat samenvalt met vaker in de bak zitten of met kleine plasjes, laat je haar nakijken voordat je aan de mat begint.