Er zijn drie manieren om een vlooien- en tekenmiddel op of in een hond te krijgen, en binnen elke vorm verschillen de merken minder dan de verpakkingen suggereren. Dit zijn de verschillen die er wel toe doen.
De pipet
Een paar druppels op de huid tussen de schouderbladen. Het middel verspreidt zich via de huidvetlaag en werkt vier tot acht weken tegen vlooien en bij de meeste middelen vier weken tegen teken. Het is de oudste vorm, de goedkoopste, en zonder recept te koop.
De beperking is water. Het middel moet twee dagen intrekken, en onderzoek naar een pipet op basis van fipronil laat zien dat wekelijks baden de werking tegen teken merkbaar verlaagt. Een hond die dagelijks zwemt, is met een pipet dus niet goed beschermd. De tweede beperking is wat erin zit: een deel van de pipetten bevat permethrin, en dat is voor een kat in hetzelfde huis gevaarlijk.
De kauwtablet
Eén tablet per maand, door het eten. Het middel zit in het bloed, en een vlo of teek die bijt gaat binnen uren dood. Er zit niets op de vacht: niets dat een kind aanraakt, niets dat een kat aflikt, en zwemmen maakt niet uit. De middelen in deze groep, de isoxazolinen, zijn in Nederland sinds een paar jaar ook zonder recept te koop.
De beperking is de bijsluiter. Bij honden met epilepsie of een geschiedenis van toevallen hoort deze groep niet zonder overleg met de dierenarts, en dat is geen formaliteit. In een groot onderzoek onder hondeneigenaren werden bijwerkingen zelden gemeld, maar neurologische verschijnselen kwamen erin voor. Voor een gezonde hond is het een van de veiligste keuzes die er is. Voor een hond met toevallen niet.
De halsband
Eén band voor zes tot acht maanden. Het middel komt langzaam vrij en verspreidt zich over de huid. Het is de vorm met het minste omkijken, en per maand gerekend meestal de goedkoopste. Moderne banden verdragen af en toe zwemmen.
De beperkingen zijn praktisch. De band moet strak genoeg zitten en om blijven, ook binnen. Hij is traag bij vlooien die al in huis zitten. En hij zit precies waar kinderhanden komen. Ook hier geldt: een deel van de banden bevat deltamethrin, en dat kan niet met een kat in huis.
Op een rij
- Goedkoop en gewoon: pipet.
- Zwemt, of kinderen of een kat in huis: tablet.
- Zo min mogelijk omkijken, veel buiten: band.
- Vlooien al in huis: pipet of tablet, en de omgeving erbij.
- Pup of hond met epilepsie: eerst de bijsluiter, dan de dierenarts.
Wat alle drie gemeen hebben
Geen enkele vorm voorkomt dat een teek bijt. Ze zorgen dat de teek binnen een dag of twee doodgaat, en dat is genoeg om de ziekte van Lyme te voorkomen, want die wordt pas na een dag hechting overgedragen. En geen enkele vorm doet iets met de eieren in het vloerkleed. Wie vlooien ziet, leest verder bij vlooien in huis.