Het beste moment om een hond te verzekeren is voordat er iets aan de hand is, en bij een pup is dat per definitie zo. Er staat nog niets in zijn dossier, dus er valt nog niets uit te sluiten. Elk jaar dat je wacht, is een jaar waarin dat kan veranderen.
Waar je op let bij een pup
- De wachttijd. Vrijwel elke polis kent er een, vaak dertig dagen voor ziekte en korter voor ongevallen. Sluit dus af vóór de eerste week, niet erna.
- Erfelijke en aangeboren aandoeningen. Dit is bij een pup de belangrijkste bepaling. Sommige polissen sluiten ze helemaal uit, andere dekken ze mits ze zich openbaren ná de ingangsdatum. Dat verschil is bij een raszuivere pup veel geld waard.
- Of de premie meestijgt met de leeftijd. Vrijwel altijd wel; vraag hoe hard, want je sluit dit voor tien tot vijftien jaar af.
- Castratie of sterilisatie valt meestal onder preventie en niet onder de basisdekking.
Wat dit niet is
Dit is geen argument dat je móet verzekeren. Voor een gezonde kruising met een baasje dat een tegenvaller kan dragen, is zelf reserveren nog steeds een verdedigbare keuze, en die kun je nu net zo goed maken als later. Wat je nú hebt en later niet meer, is de keuze zelf: een hond met een dossier kan niet meer opnieuw beginnen.
De eerste maanden
Reken los van de verzekering op de vaste startkosten: entingen, chip en registratie, ontworming en de eerste controles. Die vallen bij een basisdekking buiten de polis. Bekijk ook de aansprakelijkheidsverzekering van je huishouden; schade die je hond aan een ander of aan andermans spullen toebrengt, valt daaronder en niet onder een dierenverzekering.