De vuistregel is oud en simpel: één bak per kat, plus één extra. Bij twee katten dus drie bakken, bij drie katten vier. Het wordt zelden opgevolgd, en het is de goedkoopste ingreep die je kunt doen.
Waarom er eentje bij moet
Katten delen niet graag een toilet. In een groep verdelen ze plekken onderling, en een kat die haar plek bezet aantreft wacht niet af maar zoekt een andere. Welke dat wordt, bepaalt zij en niet jij. De extra bak is de speling in dat systeem.
Daar komt bij dat de rangorde tussen huiskatten niet altijd zichtbaar is voor ons. Een kat die de andere subtiel de weg verspert, doet dat op een manier die jij niet opmerkt. Meer bakken op meer plekken maakt zo'n blokkade onmogelijk.
Niet naast elkaar
Dit is de fout die het vaakst gemaakt wordt. Drie bakken op een rij in de bijkeuken zijn voor een kat één grote bak op één plek. Verdeel ze over de woning, en bij meerdere verdiepingen over de verdiepingen.
Waar je ze wel neerzet
- Rustig, maar met uitzicht. Een kat wil kunnen zien wie eraan komt terwijl ze zit. Een hoek zonder zichtlijn voelt als een val.
- Niet naast de voer- en waterbak. Eten en uitwerpselen scheiden zit diep bij een kat.
- Niet naast een wasmachine, cv-ketel of een deur die dichtslaat. Eén keer schrikken op het verkeerde moment is genoeg om een plek af te schrijven.
- Bereikbaar zonder trap voor een oudere kat. Een trap is een grotere drempel dan de bak zelf.
En de maat
Anderhalf keer de lengte van je kat, van neus tot staartbasis. De meeste bakken in de winkel zijn kleiner. Een ondiepe opbergbox van de bouwmarkt is vaak groter, goedkoper en beter dan een bak die als kattenbak verkocht wordt.
Wat het kost, en wat het oplevert
Een extra open bak kost twintig tot dertig euro, eenmalig. Zet dat naast het verschil tussen een goedkope en een dure zak vulling per maand, en naast wat een blaasontsteking of een schoonmaakbeurt van je vloer kost. Dit is bijna altijd de eerste maatregel die je moet nemen.