Cafeïnevrij betekent bijna vrij: in Europa mag er hooguit een tiende procent cafeïne in de boon zitten, een fractie van de gewone anderhalf tot drie procent. De cafeïne wordt uit de groene boon gehaald vóór het branden, met water, met koolzuur onder druk of met een oplosmiddel. Daarna wordt de boon gewoon gebrand, en een goede cafeïnevrije boon is van een gewone nauwelijks te onderscheiden.
Waar je op let
- Het proces. "Swiss water" en "CO2" halen de cafeïne eruit zonder oplosmiddel. Staat er niets, dan is het meestal een oplosmiddel. Dat is veilig en wettelijk begrensd, maar wie het wil vermijden, kijkt hierop.
- Sterkte en machine gelden gewoon. Een cafeïnevrije espressomelange hoort in een volautomaat, een cafeïnevrije single origin in een filter.
- Kleiner kopen. Cafeïnevrije bonen worden minder verkocht en liggen langer. Let op de branddatum en koop per halve kilo.
Het eerlijke voorbehoud
Het aanbod is klein: een paar zakken, geen schap. En cafeïnevrij is niet cafeïneloos. Wie om medische redenen geen cafeïne mag, overlegt dat met een arts en niet met een zak koffie. Zie hoe cafeïnevrije koffie wordt gemaakt.
